سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
121
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
شهر ثلاثين و الكل لا عبرة به . نعم اعتبره بالمعنى الثاني جماعة منهم المصنف في الدروس مع غمة الشهور كلها مقيدا بعد سنة في الكبيسية و هو موافق للعادة و به روايات ، و لا بأس به أما لو غم شهر و شهران خاصة ، فعدهما ثلاثين أقوى ، و فيما زاد نظر . من تعارض الأصل و الظاهر ، و ظاهر الأصول ترجيح الأصل . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : هلال رمضان به قاعده عدد نيز ثابت نمىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از اين قاعده اين است كه در هر سال شعبان را ماه تمام و رمضان را ناقص و بيست و نه روز حساب مىكنند چنانچه مرحوم مصنّف در كتاب دروس آن را اينطور تفسير نموده . و سپس مىفرماين : اين قاعده را به چهار معناى ديگر تفسير و تشريح كردهاند بشرح ذيل : 1 - پنج روز بعد از هلال رمضان سال گذشته هلال رمضان فعلى است پس اگر هلال رمضان قبل روز شنبه بوده اوّل ماه رمضان در امسال روز چهارشنبه است . 2 - ماههاى قمرى را يك در ميان تام و ماه بين را ناقص حساب مىكنند اعمّ از اينكه تام را از محرّم شروع كنند يا از ماه ديگر . 3 - پنجاه و نه روز از هلال رجب كه بگذرد هلال رمضان ثابت مىشود . 4 - تمام ماهها را سى روز حساب مىكند قهرا سى روز بعد از شعبان ماه رمضان آغاز مىشود ولى هيچيك از تفاسير مذكور از نظر شرع معتبر نيست .